Lestin í lifandi flutningi
að taka upp útvarpsþátt fyrir framan annað fólk
LB:
Það var gaman að hitta alla sem komu í Iðnó síðastliðinn föstudag og hlýddu á okkur taka upp útvarpsþátt. Að undanskildu tæknilegu brasi sem ég bar ábyrgð á gekk þetta fullkomlega snurðulaust fyrir sig. En að öllu gamni slepptu var mjög gaman að hitta fólk og ræða málin á upptöku eins og við gerum alltaf í lokuðu gluggalausu rými, en þarna með fólk viðstatt sem tók svo þátt í samtalinu undir lokin. Þetta er eitthvað sem við munum klárlega endurtaka og jafnvel voga okkur að ræða kannski eitthvað meira casual en stöðu listarinnar í sundruðum heimi tækni-kapitalismans.
Hér má svo hlýða á örlítið snyrta útgáfu af viðburðinum
Takk fyrir okkur Klúbbur Listahátíðar.
Og Kristjáni datt í hug að við myndum láta myndir fylgja af listamönnunum sem við ræddum við, Cristophe Meierhans (fyrir neðan) og Mat Dryhurst (efri myndin, gleraugu).
bókaklúbbur
við erum greinilega með klúbba á heilanum því við erum með bókaklúbb í gangi í Lestinni þar sem við erum að lesa (minnstu og stystu) bækur sem við getum fundið.
Við erum búin að lesa Kæri Fáviti eftir Despentes (nýbúin að læra franska framburðinn), Sora manifestó eftir Valerie Solanas, Perfection efti Vincenzo Latronico, og ég get upplýst hér að næsta bók verður…. stutt. Segi ekki meir. Við erum ýmist með gesti eða ekki, engar reglur um það, og erum að voga okkur að spyrja spurningarinnar: Er bókin lifandi listform? Nei við erum ekki að því, en við erum að lesa og það er mjög gott fyrir Reels Scrollara Alheimsins að þurfa að klára að lesa bók (þó stutt sé) fyrir ákveðinn dag því það er heimaverkefni. Þetta er sorgleg staða, þaðþarf að beita sig aga til að lesa. Ég upplifi ekki skömm yfir þessu lengur, haldiði að lífið væri betra ef maður héldi í skömmina?
En hvað með þá sem telja sig betri en annað fólk því þeir hafa komið sér upp á lagið með reglulegan lestur og heilinn manns er ekki sundursprengdur sítengdur reels viðbjóður?
Það er auðvelt að sjá orðin á blaðsíðunni í miðnætursólinni og ég hugga mig við það að ég þarf ekki einu sinni að kveikja ljósið til að lesa þó það sé komið fram yfir háttatíma.
Og hér er uppáhalds síða í bókinni Perfection þar sem aldamótakynslóðin var krufin og metin
Einar Már Jónsson pistlahöfundur í París
Er nýr pistlahöfundur sem mér þykir vænt um að heyra í vikulega þegar við tökum upp pistla í gegnum síma. Það er áhugavert að fá Parísarsjónarhornið og sögulega samhengið. Hann er dýrmæt persóna.
Annars - hvað er að frétta? hvað er fólk að hugsa um? ESB? Sumarfríið sitt og hvernig því verður best varið? Fána?
ég er byrjuð á nýjum samfélagsmiðli sem er niche og ég er eiginlega eini pósterinn sem pósta daglega, stundum undir hashtagginu #Lifeslop sem gefur til kynna að efnið sem ég er að miðla sé hversdagslegt og ómerkilegt. Um daginn ætlaði ég að skrifa einhverja eldræðu um menningarblaðamennsku og velti því fyrir mér af hverju svo fáir sinna því starfi á íslandi, en það myndi gera mig að algjörum hræsnara því hvar ætti fólk svo sem að vinna við það? Takandi svona afstöðu verandi sjálf í fastri stöðu hjá ríkismiðli. En hugmyndin var sem sagt sú að fólkið sem laðast að því að starfa í skapandi geira eða við miðlun er uppteknara að því að miðla sjálfu sér þannig það hefur í raun ekki tíma (eða áhuga) á því að miðla öðru fólki eða velta sér upp úr hugmyndum þeirra.
Er það toxic pæling eða er eitthvað til í þessu hjá mér? Hefur fólk áhuga á öðru fólki eða meiri áhuga á sjálfu sér og kynna sig fyrir öðru fólki? Ég fór á einhverja kynningu á lokaverkefum um daginn og 90% verkefnanna snerust um höfundana sjálfa, það var ekki í verklýsingunni en fólk greinilega valdi að miðla því sem því þykir áhugaverðast, það sjálft eða fólk sem tengist þeim fjölskylduböndum.
Ekki það, ég hef tvisvar sinnum tekið viðtal við afa minn í Lestinni. En aldrei móður mína!
ég þakka samfylgdina eins og alltaf og vona að þið séuð að eiga ljúfa sumarbyrjun. Þetta verður ekki mikið betra á þessu landi.
Góða helgi og kærar kveðjur úr Lestarbönkernum.
LB.
Ekkert þykir mér áhugaverðara en listamaður sem hættir að búa til list. Ljósmyndari: Owen Fiene.